Kijken naar kinderen

Kijken naar kinderen in de rekenles - Uitgaan van potentie!

Nieuwsbrief Kijken naar Kinderen in de rekenles - nummer 12 - december 2013
2013_12_afb_kijken_naar_kinderen_12_news_detail

n van de hoogtepunten in mijn werk als project- leider Kijken naar Kinderen is het interviewen van kinderen om zicht te krijgen op wat nodig is en in een volgende ronde te kijken wat de opbrengst is. Het blijft een feest om de beelden te analyseren en zo te clippen dat het mooie gesprekken kan opleveren in schoolteams of paboklassen. Zo maakte ik eens mee dat ik de kinderen vroeg wat er zou moeten veranderen in hun rekenonderwijs als zij directeur zouden zijn. Ze somden met elkaar heel waardevolle voorstellen op. Een van de kinderen had nog niets gezegd en toen ik hem vroeg of de anderen misschien iets vergeten waren, zei hij na even nadenken: ‘Ik denk dat wat zij vergeten zijn, ik ook vergeten ben!’ Ik moest lang over dit antwoord nadenken, maar ik denk dat ik weet wat er speelt. Dit kind had het gevoel dat er blijkbaar iets vergeten zou moeten zijn, want anders zou ik er niet naar vragen. 

Kinderen proberen vaak te raden naar de antwoorden die wij in ons hoofd hebben en willen aan onze verwachtingen voldoen. Ik probeer in mijn werk me juist leeg te maken en de ander de ruimte te geven, zodat zij zichzelf in hun eigenheid kunnen laten zien. Daar kan ik iets mee! Men moet niet zijn wie hij denkt te moeten zijn, maar gewoon zijn wie hij is. De cultuuromslag die dat van mensen vraagt, kom ik tegen tijdens een ander hoogtepunt in mijn beroeps- praktijk: het ontvangen van het beeldmateriaal van de mensen met wie ik werk. Ze maken foto’s, soms ook filmpjes en sturen die op. Aan mij de taak te analyseren wat ik zie. Aanvankelijk leveren maar weinigen iets aan. Pas na verloop van tijd begreep ik waarom. Het is eng om te laten zien wat je denkt te zien en dan ook nog eens te schrijven hoe je dat duidt. Ik heb immers niet van te voren gezegd waar het aan moet voldoen. Misschien is het wel fout? Val ik nu niet door de mand?

Ik wist dat in het begin van Kijken naar Kinderen niet. Dat komt ook omdat ik altijd alleen maar mooie dingen zie. Ik zie ook wel blinde vlekken waar ik zicht op kan bieden en zie soms ook dat er vakin- houdelijk nog iets aan te reiken is, maar dat vind ik alleen maar positief. Toon me wie je bent en wat je kan en misschien kunnen we er samen iets nog mooiers van maken. Leerkrachten en studenten zijn soms verbaasd als ik allemaal mooie dingen zie in hun werk en die ook benoem. Die hadden ze zelf nog niet gezien. Er gaat veel goed in het onderwijs en dat mag ook best gezien worden en ook dat wat misschien nog niet perfect gaat, is zo de moeite van het onderzoeken waard. In plaats van een oordeel te vellen, zie ik het als een uitdaging. 

Deze nieuwsbrief heeft als titel: Uitgaan van potentie! Alle geïnterviewden doen dat op eigen wijze binnen de context waarin zij werken. Bauke Milo belicht dit  vanuit het perspectief van de onderwijsinspectie. Wil Oonk heeft een droom die alles heeft te maken met uitgaan van potentie waar het pabo-onderwijs betreft. In dezelfde ligt een interview dat we hebben gehouden met tenniscoach, interviewer en schrijver Martin Šimek. Hij gaat uit van potentie in de tennis- sport. Zijn visie is een mooie metafoor voor het onderwijs. Het interview met hem verschijnt in de volgende nieuwsbrief. Ook de andere artikelen in deze nieuwsbrief staan in het teken van uitgaan van potentie. Als je daartoe bereid bent, zie je mensen groeien en wordt duidelijk dat er veel is om blij van te worden.

Ik wens u veel leesplezier!

Belinda Terlouw,

Projectleider Kijken naar Kinderen en hogeschooldocent en nascholingsdocent Rekenen- Wiskunde aan de Katholieke Pabo Zwolle. 

bron: Nieuwsbrief Kijken naar Kinderen, december 2013, nummer 12
auteur: Belinda Terlouw
« Terug naar het nieuwsoverzicht

Reageer